Ik heb beknopt mijn levensverhaal neergezet zodat u wat meer over mij als persoon te weten komt.

Toen ik geboren werd, was dat zoals dat heet "met de helm op" oftewel ik zat in een soort zak of vlies dat nog gesloten was. De eerste jaren daarna voelde en zag ik de dingen wat anders dan andere baby's en jonge kinderen en voelde ik me vaak alleen omdat ik nog niet kon praten.

Maar naarmate ik leerde praten noemde ik mijn vader "blauw" en mijn moeder "paars", dat was namelijk wat ik zag. Later begreep ik pas dat niet iedereen dat kon zien. Wat ik dus zag is dat mijn vader veel blauw in zijn aura had en mijn moeder veel paars/violet. In eerste instantie dacht ik namelijk dat iedereen dat kon zien en dat het dus normaal was. Pas na een paar jaar had ik wel door dat er iets anders met mij aan de hand was, omdat niet iedereen dat kon zien. Ook voelde ik de dingen anders dan anderen, veel intenser leek wel. Later begreep ik dat dat heldervoelend heette.

Toen ik leerde lezen, zocht ik meteen naar dingen die mij hielpen mezelf te begrijpen mijn interesse op dat gebied (Paranormaal) was groot. Vaak zat ik alleen te praten op mijn kamer met een geest (entiteit) die mij hielp met de dingen die ik kon, ook dat was voor mij normaal maar voor mijn omgeving dus weer niet. Al snel werd er gedacht dat ik niet normaal was en misschien wel ziek, wat toch echt niet zo was.

Na een aantal jaren leerde ik de dingen die ik kon wat beter te begrijpen en ging er zelfs mee spelen / oefenen, wat soms tot rare situaties kon leiden, waar ik dan weer geen controle over had. Ik moest nog een hoop leren. Toen ik een jaar of tien was leek het wel of alles begon te versnellen. De dingen die ik voelde en zag werden intenser, zelfs zodanig dat ik hulp nodig had om het te sturen. Met behulp van een paragnost, de heer Bakker uit Wormer, ben ik meer gaan leren. Ik leerde mezelf af te sluiten voor de dingen die ik kon en deze te sturen. Ik leerde hoe ik alles het beste kon hanteren en mezelf afsluiten zodat ik ook meer zonder "die gaven" kon leven en het alleen toe kon laten als ik dat zelf wilde. Ik was toen inmiddels 15 en was er al behoorlijk bedreven in, alleen was er in het algemeen nog wel een taboe in Nederland betreffende paranormale zaken.

In de loop van de daaropvolgende jaren leerde ik steeds meer te werken met wat ik zag en voelde en kon ik meer leven met wat ik kon. Vaak hielp ik mensen op weg zonder dat zelf te beseffen en deed de dingen die ik kon gewoon op de "automatische piloot" zeg maar. Ik wist vaak de dingen die gingen komen van tevoren en stelde me daar op in. Later merkte ik dat ik ook mensen die overleden waren wegbracht naar het licht, toen was ik inmiddels 20 jaar. Naar mijn omgeving toe liet ik niet veel merken van wat ik kon, de mensen vonden mij nog steeds raar of eng en wilden vaak niets met me te maken hebben.

Ik was dus vaak alleen en kon met niemand over mijn gaven spreken behalve met de heer Bakker maar die had niet altijd tijd voor mij. Hij had ook zijn eigen leven. Naarmate ik meer leerde en begreep ging ik er ook meer mee doen. Ik leerde mezelf magnetiseren waarmee ik soms mensen kon helpen. Ook begon ik avonden te organiseren bij mij thuis met mensen met de zelfde gaven of met interesse er naar. In de jaren die volgden leerde ik steeds meer. Tussen 1990 en 2000 ben ik me gaan bezig houden met Reiki, wat weer een nieuw pad was in mijn leven en weer andere deuren voor mij opende. Ik volgde de Reiki 1, 2 en 3 en de master opleiding. Tevens verdiepte ik me in voetreflextherapie door middel van het volgen van een opleiding hiervoor en verdiepte ik mijn gaven voor magnetiseren door het volgen van een opleiding.

Nu kom ik dus op het punt waarom mensen zich vaak "lekker voelen" als ze dicht bij mij zijn. De reiki heeft me geholpen om ook mijn eigen energie en die van Ki gezamenlijk te gebruiken (combineren dus)Ki is de cosmische energie die overal is, zowel in als om ons heen. Deze energie, gecombineerd met die van mijzelf, geeft een soort cirkel om mij heen waarin het heerlijk rustig blijkt te zijn voor anderen maar niet voor mijzelf, helaas voel ik vaak alles van iedereen die in mijn cirkeltje komt wat af en toe niet prettig is. Maar ik heb geleerd om dit gelukkig goed te relativeren en verwerken, en ik voel me er zelf wel prettig bij dat ik op die manier anderen kan helpen.

Nu weten jullie een klein stukje van mijn levensweg in zeer beknopte vorm dan wel. Mochten er vragen komen, stel ze gerust. Ik heb nog lang niet alles verteld, maar dat komt misschien nog wel eens.

Over mijn gidsen A'gaar en de zijnen zal ik een volgende keer wat meer schrijven

Groeten, Anton.

terug naar boven …